Verhuizen

package-2072221_960_720“Ik ben mijn pasje kwijt,” zegt de meneer, terwijl hij gaat zitten aan de balie. “Nou ja, eigenlijk zit het pasje ergens in een verhuisdoos en ik weet niet welke, want ik ben allang blij als er weer een doos ingepakt is en dichtgeplakt kan worden. Het is een wonder dat we gaan verhuizen.”

Deze aankondiging behoeft even een moment van bezinking, vind ik.
“Meneer?” vraag ik daarna, “Wat kan ik voor u doen?”

“Een nieuw pasje maken,” zegt de meneer. “En U hoeft me niets uit te leggen. Ik weet dat ik voor een nieuw pasje moet betalen, dus dat doe ik. Ook al vind ik mijn oude pas waarschijnlijk terug na de verhuizing. Maar zover is het nog niet, we moeten nog spullen inpakken. Ik geef mijn vrouw de tijd om spullen in te pakken. Want dat heeft ze nodig. En ik heb het toch wel nodig om hier boeken te komen lenen.”

“Ik maak een pasje voor u, meneer,” zeg ik.

“Ze huilt bij bijna iedere doos die ze inpakt, mijn vrouw”, zegt de meneer. “Het is een wonder dat ze wil verhuizen, dat ik haar eindelijk zover heb. We gaan in een mooie benedenwoning wonen, met een leuke kleine tuin. Ons huis is veel te groot voor ons samen, maar mijn vrouw raakte in paniek als ik over verhuizen begon.
Ze zei dan iets over onze mooie tuin. Of over alle dingen die we meegemaakt hebben in ons huis. En dat is zo, maar we kunnen het echt niet meer bijhouden. We zijn gewoon te oud voor zo’n groot huis.”

“Vertelt u eens wat over de nieuwe woning?” vraag ik. “Is uw vrouw er nu wel een beetje blij mee?”
Ja, dat is ze wel. Uiteindelijk. Het is een mooie, fijne plek. Zijn vrouw wil  naar de nieuwe woning toe, ze snapt dat het beter is.

“Onze woning was heel snel verkocht. Aan iemand die we kennen: de dochter van een vriendin van mijn vrouw. Ze huilen samen om alles wat met de verhuizing te maken heeft…. mijn vrouw en haar vriendin. U hoeft niets te zeggen, het is heel wat. Ik zie aan u dat u dat ook vindt en u bent te aardig om er iets van te zeggen. Het is een hele belevenis, zo zal ik het maar noemen.”momredir

“Ik vind dat u het geweldig doet, meneer. U bent vast een fijne steun voor uw vrouw,” zeg ik.

“Dank u wel,” zegt de meneer. “Geef me maar gauw mijn nieuwe pasje nu. Ik ga wat tijd nemen om boeken uit te zoeken. En met de verhuizing komt het ook wel goed.”

Sylvia.

Simone van der Vlugt

Lezen is een van mijn favoriete dingen om te doen. Lezen om weg te dromen, lezen om tot rust te komen, lezen om dingen te beleven, die je zelf (meestal) niet zal meemaken.

57ffa848a7cd23.83794649Simone van der Vlugt heeft inmiddels al heel wat boeken geschreven. Van thrillers tot historische romans… Boeken die ik (nu ik alles op een rijtje zet) bijna allemaal heb verslonden!
Haar historische romans wilde ik niet lezen… “Saai” was voor mij het meest gebruikte woord voor verhalen uit het verleden. Maar Simone van der Vlugt schrijft wel zo prettig, dat ik zelfs nieuwsgierig werd naar haar historische romans! Welke? Nachtblauw bijvoorbeeld of Rode sneeuw in december. Het grappige is dat, terwijl je leest, je niet alleen de hoofdpersonen beter leert kennen, maar ongemerkt ook van alles leert over de tijd en de plaatsen waar de romans zich in afspelen.

Maar ook haar thrillers heb ik zo ongemerkt verorberd… Toen het donker werd bijvoorbeeld of Aan niemand vertellen. Spannend, lekker doorlezend en vaak ook erg lastig om het boek weg te leggen, omdat ik nu eenmaal wilde weten hoe het afliep!

Het leuke is dat Simone van der Vlugt naar de Bibliotheek Den Hoorn komt. Ze zal vertellen over haar boeken, haar manier van werken en…? Wie weet ook over haar nieuwe boek!
Kom ook op 11 mei naar de Bibliotheek Den Hoorn. Meer info vind je hier. Ik zie je dan!

Jeannemieke Hectors

Waarom???

Dit is een balievoorval. Maar niet zo maar eentje..!cash-register-576181_960_720

Stel… een jongeman die bij ons komt met zijn zusje, broer en vader. De boeken zijn te laat ingeleverd, dus nu staat er een te betalen bedrag op de passen van de kinderen.
En deze jongeman is heel nieuwsgierig is naar de oorsprong van dingen.
En denkt daar over na.
En stelt daar vragen over.
En niet zo maar een enkele keer. Nee… ik vermoed dat dit vragen stellen dagelijkse kost is!

Vader geeft geduldig antwoord op zijn vragen. De boeken zijn langer in bezit geweest dan de toegestane eenentwintig dagen, dus daarom betaalt hij nu de boete.

“Drie weken is helemaal niet lang”, zegt jongeman, “Daar zit je zo overheen. Dus kunnen we de boeken niet langer meenemen dan? En die boete is toch niet nodig als het zo kort is?”
Vader legt uit dat de boete wel terecht is, heel geduldig… O, wat krijg ik een respect voor deze meneer! Want “Drie weken is nu eenmaal drie weken en langer lenen kan wel, maar dan moet je verlengen. Als je dat niet doet, dan krijg je een boete.”
“Maar je gaat toch niet betalen voor die boeken hier, ze hebben er genoeg!” zegt de jongeman.

Voor hem krijg ik inmiddels ook respect, je moet er maar opkomen, de dingen die hij aanvoert.
Vader noemt nu een ander voorbeeld van boete betalen: “Als je te hard rijdt, of door het rode licht, kan de politie je ook een boete geven, toch? Omdat je iets doet wat niet volgens de regels is, je houdt je niet aan de afspraak. Daar betaal je dan voor.”
“Nou”, zegt de jongeman, “Als je door het rode licht rijdt, is het terecht dat je boete krijgt, want dat is gevaarlijk, voor andere mensen ook. Te laat zijn met je boeken is helemaal niet gevaarlijk.”

Zo dan.

Om vader in de toekomst eventueel te behoeden voor boete leg ik uit dat je de boeken kunt verlengen. Via de website of via de app bijvoorbeeld. Ik vertel hem hoe het zit met inloggen, pincodes, en wachtwoorden aanmaken. Vanaf een bepaalde leeftijd is dat nodig en oudste zoon blijkt de leeftijd al voorbij te zijn. Oudste zoon is blij.

Maar ho! Nu neemt dochter het woord: “Wij zijn ook al bijna zo oud, hij en ik. Wij zijn tweeling!” Daarmee bedoelt ze zichzelf en vragenstellende jongeman. “En we zijn bijna jarig!” zegt hij en noemt de datum.
Laat dat nu ook precies dezelfde datum van mijn verjaardag zijn! Ik herken het optimisme van de kinderen, dat had ik ook rond die leeftijd. Nee, een half jaar is echt zo lang nog niet! Dus bijna jarig, jazeker.

“Bedankt voor uw hulp en geduld”, zegt vader.
“U bent zelf ook behoorlijk geduldig, vind ik”, zeg ik.
We glimlachen en het gezelschap gaat vrolijk verder met de nieuw geleende boeken. Op naar huis.

“Wat eten we vanavond?” vraagt jongeman aan zijn vader, voordat ze helemaal uit het zicht verdwenen zijn…

Madelief deel 2

Ja, daar zijn ze! Mijn favoriete jongemannen en BFFs… Ik ben echt blij ze weer te zien!love-hartje

Nou, Madelief weet nog niets van de brandende liefde voor haar persoontje. Want… “Ik durf het niet te vertellen,” zegt de jongeman in kwestie, “Dat is heel moeilijk…”
En zijn beste vriend knikt mee met zijn hoofd. Verder gaat het wel goed met ze. Gelukkig. “Ik ben allebei mijn voortanden kwijt,” zegt de verliefde jongeman. Ja, dat was mij ook al opgevallen. Een overtuigend fietsenrek glimlacht mij toe.

“Ze haat me,” zegt hij dan ineens. Hè?? Ik ben even van slag. Ooo, wat zijn kinderen hard voor elkaar, zo jong al. Ik voel de uitspraak in mijn maag belanden. Ik ben dan ook zo gevoelig voor deze fantastische jongemannen. “Hoe kan dat nou?” vraag ik vertwijfeld.

“Nou,” zegt verliefde jongeman,”Dan vraag ik aan Madelief of ze even met me wil praten en dan staan we apart en dan komt er een vriend van me bij staan en dan praat ik met die vriend verder. Madelief loopt dan weg en een keer zei ze dat.”

O, help. Wat kan ik hier nu op zeggen?

“Maar dat was vorig jaar alweer,” zegt de jongeman enigszins berustend. “Hij is toen ook gepest,” zegt zijn vriend. Ach, hemel.
“Ik had aan een vriendin van mij vertelt over Madelief,” vertelt de gekwelde jongeman, “En zij heeft het toen aan iedereen in groep 3 en 4 verteld en die gingen me allemaal uitlachen en duwen enzo.”
“Ik niet,” zegt de beste vriend. “Nee, dat geloof ik,”zeg ik, “Ik denk dat vrouwen niet goed zijn in het bewaren van geheimen. Meisjes ook niet.”

Daar zijn we allemaal even stil van.

“Ik blijf hem steunen,” zegt de beste vriend.

Ik schiet vol op dat moment. Er is hoop!
“Ga maar fijn boeken uitzoeken.Ik vind jullie geweldige vrienden.”
“Ja, ik ook,” zegt de beste vriend. En ze rennen vriendschappelijk naar hun favoriete boekenkast.

Mischling – Affinity Konar  goed of fout?

Getriggerd door de foto op de voorkant pakte ik het boek. Ik twijfelde. Tweede wereldoorlog, tweeling, Mengele, Auschwitz… Hmmm, wil ik dit wel lezen?

Twijfel. Wil ik de fantasieën van een schrijfster weten over dit gruwelijke onderwerp? Haar invulling van wat er toen mogelijk gebeurd is? Ik werd over de streep getrokken door de lovende woorden van anderen en toch ook door nieuwsgierigheid.

Zonder te weten wat “Mischling” betekende, begon ik te lezenmomredir. Het werd wel duidelijk uit het verhaal: bastaard. De blonde Joodse tweeling met bruine ogen voldeed niet aan de norm van de rassenleer van de nazi’s.
De ene keer vertelde de ene helft van de tweeling, de andere keer de andere helft. Deze verhaallijnen samen gaven een mistroostig beeld. Misschien wel precies zoals je in je grootste nachtmerries zou kunnen beleven. De pijn van de martelingen, de pijn van uit elkaar gedreven worden, de pijn van niet weten wat er met je naaste familie is gebeurd, dreunt door het boek.

Ben ik een zeur dat ik me op een gegeven moment ging storen aan het woordgebruik? Was het de fout van de vertaler? Ik weet het niet, maar ik ergerde me. Ik dwaalde af van het verhaal. Ik bedacht me dat een kind/ jonge tiener dit nooit zo zou zeggen. Ik wilde het boek wegleggen, maar toen was de oorlog ineens aan zijn eind. En dat maakte dat ik toch verder wilde lezen. Want ik was nieuwsgierig naar hoe de schrijfster dit boek tot een einde zou brengen.

Als de russen komen, moet Stacha met de vluchtende nazi’s mee. In een lange stoet worden zij en haar beste vriend verder gedreven tot ze niet meer kunnen. Het geluk is aan hun kant. Terwijl de stoet verder trekt, vluchten Stacha en Feliks weg. Ze hebben maar één doel: ze willen Mengele in Warschau vinden en vermoorden.

Dan verschuift het perspectief naar Perle, de andere tweelinghelft. Zij leeft nog ternauwernood als het kamp wordt bevrijd. Een van de Joodse artsen ontfermt zich over  de door de nazi’s achtergelaten kinderen en neemt ze mee weg uit het kamp.

Ik vertel niet hoe het afloopt, maar ik vind het eind van het boek erg ver gezocht.
Na de laatste bladzijde bleef de vraag: kan dit nou wel of kan dit nou niet? Gaat het te ver? Mag een auteur deze gruwelijke gebeurtenissen in een roman verwerken? Ligt het antwoord in waarom en hoe dit boek is geschreven? Of ligt het in de beweegredenen van Affinity Konar? Maakt het iets uit?

Jeannemieke Hectors

Een rijker 2017

Landelijke campagne

.

De landelijke Bibliotheekcampagne is eind 2016 van start gegaan. Onder het motto ‘De Bibliotheek maakt je rijker’ laten bibliotheken in Nederland zien dat ze meer dan alleen gebouwen zijn waar je boeken kan lenen.

Helaas blijkt een groot deel van de Nederlandse bevolking nog steeds te denken dat dit het geval is: Bibliotheek=boeken lenen. Wanneer u dit blog leest bent u waarschijnlijk lid van de bibliotheek en komt u er ook met enige regelmaat. En misschien komt u wel om boeken te lenen. Toch zal het u niet ontgaan zijn dat de bibliotheek zoveel meer te bieden heeft.

Naast DVD’s, muziek (via de centrale discotheek Rotterdam), tijdschriften en kranten, kopieer- en printfaciliteiten, internet en gratis WiFi, biedt de bibliotheek ook nog een reeks aan andere activiteiten en diensten.

Cursussen Nederlands lezen en schrijven voor wie daar moeite mee heeft, een Taalhuis voor iedereen met taalvragen, Klik & Tik cursussen voor mensen die moeite hebben met het gebruik van de computer, Digisterker voor wie moeite heeft met de website van (overheids-)instanties, lezingen, café’s op thema zoals Cittaslow, Maassluis, Tablets, actuele onderwerpen, gesprekstafels, maar ook ondersteuning bij nieuwe media (mediabar), ondersteuning van het onderwijs, cursusaanbod, en studeerfaciliteiten.

Allemaal zaken waar je ‘Rijker’ van wordt in de zin van persoonlijke ontwikkeling. Want dat is waar bibliotheken van tegenwoordig van zijn. Dé plek waar je aan je persoonlijke ontwikkeling kan werken.

En natuurlijk ook gewoon recreatief een boek lezen, een filmpje huren, strips lezen, knutselen, voorlezen voor peuters en kleuters, activiteiten voor de jeugd en jongeren en ga zo nog maar even door. Neem eens een uitgebreider kijkje op onze website en zie wat we allemaal te bieden hebben.

Want de bibliotheek maakt je rijker!

logo

De bekeerlinge – Stefan Hertmans

Geen recensie gelezen, gewoon blind voor mijn verjaardag gevraagd: De bekeerlinge van Stefan Hertmans. Omdat zijn vorige boek zo verschrikkelijk goed was. Een beetje een risico, maar hee, you live only once, right?

momredir-1Ik las de achterflap en dacht “O… Ga ik dit echt lezen? Heb ik hier zin in? Wil ik wel weten van een voorname christelijke jonkvrouw, die haar leven vergooit voor een joodse jongen in de elfde eeuw?” Tja, mijn enthousiasme temperde wat en het boek kwam op de stapel nog-te-lezen-boeken te liggen.
Maar je snapt, het moment kwam dat ik het boek toch oppakte en begon te lezen. En begon te lezen en verdraaid! Ik kon het boek niet meer weg leggen!

De schrijver vertelt over het dorp waar hij al jaren graag komt en waar ooit iets gebeurd zou zijn. Langzaam maar zeker ontvouwen twee verhalen zich: het verhaal van Vigdis/ Hamoutal en van de schrijver die op zoek is naar haar geschiedenis, naar haar leven.

Vigdis, een christelijk meisje, woont in de 11de eeuw in Rouen. Ze leert een joodse jongen kennen en ze worden zo verliefd op elkaar dat ze besluiten om samen te vluchten. Want een liefde tussen twee geloven, was absoluut onmogelijk. Vigdis’ vader stuurt ridders achter haar aan. Na veel omzwervingen komen Vigdis (na haar bekering Hamoutal) en haar geliefde David terecht in Monieux waar ze een tijdlang vredig leven.

Tot het moment van de eerste kruistocht… Dan slaat het noodlot toe… David wordt vermoord, hun twee oudere kinderen worden ontvoerd en Hamoutal blijft met haar baby verdwaasd achter. Ze besluit om haar kinderen achterna te reizen en ze terug te halen. Ze moet wel voorzichtig zijn, want de ridders van haar vader zijn nog steeds naar haar op zoek en de vervolging van joden is in volle gang.

De afwisseling van Hertmans’ zoektocht en bevindingen en de indringende beschrijving van Hamoutals vlucht en kracht maken dit tot een van de mooiste boeken die ik in 2016 heb gelezen. Mocht je het boek nog niet hebben gelezen… AANRADER!!!

Jeannemieke Hectors